Χωρίς τίτλοΤα αρώματα που ξεθυμαίνουν έχουν μεγάλη θλίψη.
Προτιμώ να τα πετάξω. Αν και δεν είναι εύκολο. Το αναβάλλεις.
Λες αύριο και πάλι αύριο, λες κάτι έχει μείνει, κάτι λεπτό, κάτι συμπαθητικό, κάτι φίνο.
Ψέματα, ψέματα, ψέματα.
Θέλω να με θέλεις. Όπως όταν πιάναμε τάχα την κουβέντα ώσπου να ‘ρθει η ώρα να το βουλώσουμε.
Να κλείσουμε το στόμα και ν’ απλώσουμε τα χέρια.

Mαργαρίτα Λυμπεράκη

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments