Σ΄ αγαπώ, Φίλη, αρκετά ώστε να έχω και εγώ δικαιώματα. Αν θέλεις τα δαχτυλίδια σου και τα άλλα πράγματα, σου τα επιστρέφω, όσο και αν με πονεί να τα αποχωρισθώ. Εγώ δεν εννοώ να σε ξεχάσω. Δε θα παντρευθώ, δε θα βάλω, όσο και να το θέλεις, l΄ irrevocable (το τελειωτικό) μεταξύ μας. Δεν απελπίζομαι. Δεν είσαι γριά όπως λες. Είσαι νέα και μ’ αρέσεις όπως κι αν είσαι. Το να σε πάρω δεν σημαίνει πως παίρνω μόνο το σώμα σου. Είσαι αρκετά μεγάλη ώστε να ξεπερνά το σώμα σου η μεγάλη σου ψυχή. Και την ψυχή σου τη θέλω. Με βοηθεί…Τα γράμματά σου και τα τετράδια σου τα θέλω. Δε θέλω να σου τα επιστρέψω. .. Ανησυχώ για σένα και σε αγαπώ θεότρελα.

Μα θα κάμω δύναμη να μη σε ταράξω περισσότερο, αν διακρίνω ότι, όπως είναι τα πράγματα, καλύτερα είναι να σ΄ αφήσω ήσυχη να ζήσεις με τον άντρα σου και με τα παιδιά σου και να βγω εγώ από τη μέση. Θα ήθελα τότε να έσβηνες και την ενθύμηση.

Όσο για μένα, εγώ θέλω να σε θυμούμαι πάντα.

Ίων Δραγούμης

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments