Χωρίς τίτλοΈκανα να ανάψω ένα τσιγάρο, αλλά το στομάχι μου ήταν σε άθλια κατάσταση και πέταξα το πακέτο μου θυμωμένος. ”Όχι, δε θα καπνίσω άλλο σήμερα”, είπα. Τι είναι αυτό που κάνω; Γιατί πήρα τους δρόμους; Τι έγινε; Τι συνέβη; Υπάρχει κανένας θάνατος; Χωριστά έζησε αυτή, χωριστά έζησα εγώ. Μια σύμπτωση την έφερε σε μένα, μια άλλη σύμπτωση θα μπορούσε να την πάρει σ’ έναν άλλο. Αυτή έχει το δικό της σώμα, τη δική της λογική και τη δική της πορεία, όπως κι εγώ, και συναντηθήκαμε τελείως τυχαία. Οι χωριστές μας πορείες έχουν μέσα τους χιλιάδες πράγματα ξένα για τον άλλο. Έχουν μέσα τους φωνές, νοήματα, εικόνες, εκτιμήσεις, απολαύσεις, κρυφές επιθυμίες, πίκρες κι ενοχές.
Ξαφνικά σταμάτησα να σκέφτομαι, γιατί άκουσα πάλι μέσα μου εκείνο το μακρινό ουρλιαχτό του λύκου…

Γεράσιμος Τσάκαλος
Η άθλια οικειότητα του έρωτα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 1997)

Μοιραστείτε το:

Comments