Αν – Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

Αν να κρατάς μπορείς
το λογικό σου
όταν γύρω σου όλοι
το χουνε χαμένο
και ρίχνουνε γι’ αυτό
το φταίξιμο σε σένα,

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς
τον εαυτό σου
όταν για σένα αμφιβάλλουν όλοι,
αλλά να βρίσκεις ελαφρυντικά ακόμα
και για την αμφιβολία τους αυτή,

Αν να προσμένεις
το μπορείς δίχως από την προσμονή
ετούτη να αποσταίνεις,

ή Αν και σε συκοφαντούν
εσύ να μη βυθίζεσαι στο ψέμα,
ή Αν σε μισούν
το μίσος μέσα σου
να μην αφήσεις να φουντώνει,
κι ωστόσο να μην δείχνεσαι
πάρα πολύ καλός
κι ούτε με πολλή σοφία να μιλάς

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς
δίχως το όνειρο να κάνεις δασκαλό σου,
Αν να στοχάζεσαι μπορείς
δίχως να κάνεις
το στοχασμό σκοπό σου,

Αν το μπορείς το Θρίαμβο
και την Καταστροφή να αντικρίσεις
και σε αυτούς τους δυο αγύρτες
όμοια να φερθείς,

Αν να ακούς αντέχεις την αλήθεια
που εσύ είχες ειπωμένη
από πανούργους νοθεμένη
ώστε παγίδα για τους άμυαλους να γίνει

ή να θωρείς όλα αυτά
όπου ‘χεις τη ζωή σου αφιερώσει, τσακισμένα,
και πάλι ν΄ αρχινάς
να τα στυλώνεις με εργαλεία φαγωμένα,

Αν να στοιβάζεις το μπορείς
σ΄ένα σωρό όλα εκείνα
που ΄χεις κερδισμένα
Και όλα να τα παίξεις
κορώνα-γράμματα μεμιάς,

και να τα χάσεις,
και κείθε που είχες ξεκινήσει
πάλι ν’ αρχινήσεις
κι ούτε ποτέ μιλιά
για όσα έχασες να βγάλεις,

Αν το μπορείς
καρδιά και νεύρα
και μυώνες ν΄αναγκάσεις
πάλι να σου δουλέψουνε
κι ας είναι από καιρό αφανισμένα,
κι έτσι ολόρθος να κρατιέσαι
μόλο που τίποτα
δεν έχει μέσασ σου απομείνει
εξόν από θέληση
που τους μηνά «Βαστάτε!»

Αν να μιλάς μπορείς με το λαό
κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες όντας
μη χάνοντας το απλό φερσιμό σου,

Αν μήτε εχθροί μήτε και φίλοι ακριβοί
μπορούν να σε πληγώσουν,
Αν όλοι οι άνθρωποι σε λογαριάζουν,
όμως πάρα πολύ κανένας,

Αν το μπορείς την ώρα
που ο θυμός σου θέλει να ξεσπάσει
να κρατηθείς νηφάλιος
και την γαλήνη σου την πρώτη
να ξαναβρείς,

δικιά σου τότε θα ΄ναι η Γη
κι όλα εκείνα που κατέχει,
και – ό,τι αξίζει πιο πολύ-
Άντρας σωστός
τότε θε να ‘σαι, γιε μου!

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments