Julia Margaret Cameron-The Echo 1868

Έφυγα μακριά, περπάτησα σε ξένους δρόμους. Μίλησα, γέλασα, μα ΣΥ εκεί!
Με τα μάτια της άφωνης θλίψης. Μερόνυχτα το βλέμμα σου με χάιδευε.
Η σκέψη μου μόνιμη συντροφιά σου. Και εκεί γεννήθηκε το όνειρο…
Η ελπίδα που θεράπευσε την πληγωμένη μου ψυχή. Και τώρα…
Άπιαστο το όνειρο. Με απέφυγε επιδεικτικά για άλλη μια φορά.
Έμεινα πάλι με τις θύμισες μιας στιγμής.

Ε. Καπλάνη, «Μαύρο Ρόδο»

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments