Όταν ήμουν παιδί, θεωρούσα πως ο κόσμος διακρίνεται από το Καλό και το Κακό. Ήθελα να είμαι Καλός σε έναν Καλό κόσμο. Ήθελα να μην είμαι Κακός σε έναν Κακό κόσμο. Αυτή η θεώρηση του κόσμου με έκανε να νιώθω λυπημένος τον περισσότερο καιρό και ένοχος τον υπόλοιπο…

Ως νεαρός άντρας θεωρούσα πως ο κόσμος διακρίνεται από την Αριστερά και τη Δεξιά. Ήθελα να είμαι Αριστερός σε έναν Αριστερό κόσμο, ήθελα να μην είμαι Δεξιός σε έναν Δεξιό κόσμο. Αυτή η θεώρηση του κόσμου με έκανε να νιώθω λυπημένος τον περισσότερο καιρό και θυμωμένος τον υπόλοιπο…

Ανακάλυψα τις θρησκείες της Ανατολής, και ήθελα να ενσωματώσω το Γιν και το Γιανγκ μου σε έναν κόσμο Γιν και Γιανγκ. Αυτό τον περισσότερο καιρό με έκανε να αισθάνομαι μπερδεμένος, παρόλο που ανταμείφθηκα, γιατί όντως αιωρήθηκα δύο φορές.

Όλα αυτά όμως περιείχαν την έννοια της δυαδικότητας: Το Καλό και το Κακό, με διαφορετικά ονόματα. Στη Δύση το Καλό πολεμάει το Κακό σε μια αέναη μάχη. Στην Ανατολή το Καλό και το Κακό είναι οι αντίθετες πλευρές της ίδιας αέναα εναλλασσόμενης οντότητας.

Είχα αποκαρδιωθεί από όλα αυτά τα συστήματα. Όλα φαίνονταν να προέρχονται από έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που γνώριζα. Κανένα τους δεν είχε χώρο για την Οργή μου, την Πείνα μου, τη Λαγνείας μου. Όταν ήμουν Καλός και Αριστερός και Μοναδικός, εξακολουθούσα να ζω σε έναν κόσμο που έμοιαζε Κακός, Δεξιός και Πολλαπλός. Είχα γίνει ράκος από οργή και θλίψη.

Julian Gough, «Ιούδας I»

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments