Μην πεις
πως ο ήλιος
εβγήκε για σένα.
Βγήκε για να ζεστάνει
τις πεταλούδες και τα σκουλήκια.
Μην πεις
πως ο αέρας
σκορπίζει τ’ όνειρό του
στα πόδια σου.
Έτσι χαϊδεύει
μόνο τα λουλούδια.
Μην πεις πως εγώ
ζω για σένα.
Ήρθα να δώσω
το μεγάλο χαιρετισμό.
Στις ψυχρές ανταύγειες
των όντων.
Κι έτσι
οδεύω στην απέραντη Νύχτα
που θα με φέρει
σε κείνη την εξαίσια
γαλήνη του φωτός.
Μ’ ένα χωματένιο
Θεό
στα στήθη μου
θα ρίξω τους ιερούς μου παλμούς
απάνω σου.
Κι έτσι θα σε ντύσω
με την αγιοσύνη μου.

Θάνος Πέππας (1925 – 1949)

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments