Σε όσους κόσμους και αν ταξίδεψα
όσα μάτια και αν κοίταξα και όσα χείλη πίστεψα
τίποτα δεν με έκανε να νιώσω περισσότερη αγάπη
παρά ένα ποτήρι γλυκό κόκκινο κρασί,
μια μελωδία γνώριμη και το απέραντο της θάλασσας…
Ύστερα κοίταξα τα αστέρια
με ένα νοσταλγικό βλέμμα για το παρελθόν,
μα ξάφνου φύσηξε αεράκι
και με παρέσυρε στο πιο συναρπαστικό μέλλον
με μια λαχτάρα για το άγνωστο που περιμένω!

Μαρία Θεριανή Βάθη

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments