1

Οι βελόνες

Πήρες βελόνες είπες, να πλέξεις φουλάρι γκρι
– τις νύχτες που θα με σκέφτεσαι –
να μην κρυώνω.
Θα πάρει καιρό, τώρα μαθαίνεις λες
μα θα ‘ναι χειμώνας μακρυά σου
και θα χρειαστεί.

Θα το φορέσω ένα βράδυ
που θα βγω στο μπαλκόνι για τσιγάρο
και θα σφυρίξω το σκοπό απ’ το τραγούδι μας
πιο δυνατά απ’ τον παγωμένο άνεμο.
Να χάσετε όλοι τα όνειρα σας
– τα χαμένα από καιρό –

Κι ύστερα να ξανακοιμηθούν – αυτοί
σαν να μην τρέχει τίποτα.
Να μένεις όμως ξύπνια – εσύ
να πλέκει φουλάρια το μυαλό σου
που το πρωί θα ξηλώνεις
πρωτού κανείς ξυπνήσει και τα δει.

Πήρες βελόνες είπες, να πλέξεις όνειρα
– τις νύχτες που θα με σκέφτεσαι –
θα ‘ναι όλες χειμώνας μακρυά μου
θα κανει κρύο και θα χρειαστούν.

Τάσος Παπακωνσταντίνου

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments