Το βράδυ ήταν όνειρο.
Γαλήνη και φως
Τόσο πολύ, που μ’ ένα χαμόγελο
(ήταν κι αυτό σχεδόν στο φως)
έστρεψα κι είπα στην πέτρα που ο ήλιος
τη φώτιζε πλάι μου.
«Σ’ αγαπώ».

Nικηφόρος Βρεττάκος

Μοιραστείτε το:

Comments