ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
Ξεκουνιέστε από το σπίτι. Πάτε παραλία. Στην καλύτερη παραλία σ’αυτο τον πλανήτη.
Μπαίνετε στη χρονοκάψουλα και μεταφέρεστε σε μια άλλη διάσταση. Στη διάσταση της πραγματικής χαλάρωσης. Στη διάσταση που όλα μετριούνται σε τσιγάρα, μπίρες, σφηνάκια και ήλιο. Η μουσική είναι το μαγικό χαλί που σε ταξιδεύει αλλού. Τώρα είναι που δε μετρά τίποτα. Τίποτα δεν έχει σημασία. Μόνο αυτό. Μόνο αυτή η θέα, μόνο αυτή η συγκεκριμένη θάλασσα. Πριν από οτιδήποτε άλλο βουτάς στη θάλασσα. Πριν από οτιδήποτε άλλο πρέπει να νιώσεις το συγκεκριμένο κρύο νερό στο δέρμα σου. Μετά μπορείς να πας στο μπαρ της παραλίας. Μπορείς να πας και να αφήσεις τον ήλιο να σε θωπεύσει ενώ πίνεις μια παγωμένη μπίρα. Μπορείς να ακoύσεις reggae και ethnic ανάκατα με ροκιές και μπλουζιές. Μπορείς να χαλαρώσεις πραγματικά.
Είπαμε. Είσαι σε άλλη διάσταση. εδώ τίποτα δεν μπορεί να σε αγγίξει. Τίποτα δεν υπάρχει πια. Τίποτα απ’ όσα έχουν συμβεί δε μετρά. Μόνο αυτή η συγκεκριμένη στιγμή, την οποία βιώνεις σε όλο της το μεγαλείο. Τυπάκια πάνε κι έρχονται. Συζητήσεις για άσχετα θέματα.
Όχι άλλη τηλεόραση. Όχι άλλα τηλεοπτικά παράθυρα.  
Μόνο ο ουρανός και η θάλασσα.
Η άπλα. Χαλάρωση.
Επιτέλους!
Πρόσωπα χαμένα στο παρελθόν. Εικόνες ξεχασμένες.
Εσύ πριν χρόνια. Προβλήματα που σβήνουν.
Μήπως θα έπρεπε να μείνεις εκεί για πάντα ;

Ιφιγένεια Π. Κολλάρου «Μ’ένα κλικ αλλάζουν όλα»

Μοιραστείτε το:

Comments