flowersΞύπνησε αργά, όπως έκανε πάντα στις αργίες. Ο ύπνος ήταν που έκανε ξεχωριστές αυτές τις μέρες’ ο ύπνος και η χαρά κάθε παραμονής στη σκέψη πως αύριο θα μπορεί να κοιμηθεί όσο θέλει και πως όταν ξυπνήσει θα δει το ρολόι για να μετρήσει πόσες ώρες κοιμήθηκε και όχι για να υπολογίσει πόσα δευτερόλεπτα ύπνου μπορεί να ξεκλέψει ακόμα. Το ξυπνητήρι στο οφ, το φις του τηλεφώνου βγαλμένο, τραβηγμένες οι σκούρες κουρτίνες να μη βρίσκει ο ήλιος πέρασμα, το κινητό κλειστό και ο δέκτης να εκπέμπει αγαπημένες νότες, χαμηλά και νανουριστικά, ίσα για να καλύπτει τους εξωτερικούς θορύβους. Η ιδέα των μικρών διήμερων αποδράσεων την άφηνε αδιάφορη’ ποτέ δεν συμμερίστηκε τον ενθουσιασμό των άλλων για τα εκδρομικά τους σχέδια, σχεδόν τους λυπόταν τους «ταλαίπωρους»…

«Είσαι εκδρομικός τύπος;» είχε ρωτήσει τον Άρη όταν κατάλαβε ότι τον είχε ερωτευτεί για τα καλά. Ακόμα θυμάται με πόση αγωνία περίμενε την απάντησή του κι ακόμα γελάει με την αμηχανία που του προκάλεσε η ερώτησή της. Ο Άρης είχε τρομάξει γιατί νόμιζε πως η γυναίκα που είχε τόσο αμετάκλητα ερωτευτεί θα τον έσερνε τα σαββατοκύριακα σε εξορμήσεις στη φύση. Ανάσαναν κι οι δυο με ανακούφιση όταν κατάλαβαν ότι εκτός από κοινές επιθυμίες, τους ένωναν και κοινά ανεπιθύμητα.

«Ούτε για να πιάσουμε τον Μάη, δεν θα έρθετε παλιομούχλες;», επέμεινε και φέτος η παρέα. «Oύτε. Θα τον πιάσουμε στο γειτονικό ανθοπωλείο, έχει πολύ όμορφα λουλούδια. Γιατί να ρημάξουμε την χλωρίδα της Ναυπακτίας;»

Σηκώθηκε αθόρυβα από το κρεβάτι για να πάει να ετοιμάσει καφέ. Η έκπληξη την περίμενε εκεί, στην σκάλα. Στάθηκε στην κορφή κι έμεινε να κυττάζει αμίλητη και μαγεμένη. Κάθε σκαλοπάτι στρωμένο με κίτρινα, κόκκινα, λευκά, λιλά, ροζ, λουλούδια. Τριαντάφυλλα, ίριδες, νάρκισσοι, παιονίες, χρυσάνθεμα, φρέσιες, ανεμώνες, ένας κήπος μέσα στο σπίτι, εκεί, κάτω απ’ τα πόδια της. Πότε πρόλαβε κιόλας; σκέφθηκε με συγκίνηση.

Το ίδιο αθόρυβα, ξαναγύρισε στο κρεβάτι, κόλλησε στην πλάτη του παίρνοντας την αγαπημένη της στάση ‘σκαμνάκι’, και τον περίμενε να ξυπνήσει για να φτιάξουν μαζί το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.

Ιωάννα Μοάτσου-Στρατηγοπούλου

Μοιραστείτε το:

Comments