Έφυγαν τα πουλιά πήγαν και πάλι ταξίδι
στα ίδια μέρη του Νοτιά στης Αλήθειας τα φώτα,
πέρασαν φουρτούνες πολλές μέσα από τόσες φωτιές
μα ύψωσαν το κεφάλι κάτι μέσα είχε μείνει
κάτω από της καρδιάς το κανάλι.

Πνιγόσουν στο αίμα σε παλιές ιστορίες
μα το ποτάμι δε γυρνά να θυμάσαι.
Τώρα που βγαίνεις και πάλι στα παλιά σου λημέρια
αναμνήσεις σε τυλίγουν ένα μάτσο σκιές
σκίσε τώρα τα δίχτυα απ’ το φαύλο κύκλο να βγεις
η ουσία είναι εδώ δεν ωφελεί να νοσταλγείς.
Να ξέρεις πάντα πως κάποιοι σε βλέπουν
πως Θεοί υπάρχουν ακόμα και εδώ
σίγουρα στο λέω σε νοιώθουν
έκανα κόπο να ξέρεις κ’ εγώ να το δω.

Εμπιστοσύνη να δείξεις να καις το φιλί
η Αγάπη είναι φωτιά κ’ ο βραχνάς θα χαθεί…

*Ταξιδεμένα πουλιά οι απανταχού αφυπνισμένοι

Δημήτρης Μούχας

Μοιραστείτε το:

Comments