Σου γράφω στίχους
τις νύχτες μελωδίες·
στη φλούδα, της καρδιάς
όρκους διάρκειας.
Αγωνιώ·
κι έρχομαι να σου υπενθυμίσω
τ’ απολύτως αναγκαία
τα ελάχιστα.
Και στις σελίδες – κρυψώνες
το πως.

Αύριο αν χρειαστεί
ν’ ανοίξουμε πανιά
δε θα ‘χεις καιρό
και τα πραγματικά·
τα πολύτιμα·
θα μείνουν πίσω.
Λάφυρα των θηρίων.

Ήρθ’ ο καιρός
πάνω στην πέτρα
που νίκησε τη φωτιά·
να χαράξουμε
τα ίχνη μας.
Τεκμήριο
ότι παλέψαμε κι εμείς·
για το ανθρώπινο μέλλον
που θα ‘ρθει.
Οπωσδήποτε

Σπύρος Ζαχαράτος,
από την ποιητική συλλογή «Ερήμην, ερημία» Σκουριά και δάκρυα
Εκδόσεις Οδός Πανός

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments