Θα ‘ρθεις μια μέρα – Νεφέλη Ανδριανού

Θα ‘ρθεις μια μέρα του Απρίλη,
στο βλέμμα μου να χαθείς,
θα μ’ αγκαλιάσεις νοερά,
στα χρώματα εκείνης της αυγής.

Θα ‘ρθεις, το ξέρω μιαν ημέρα,
όμορφη σαν τη ζωή,
και θα ναι όλα ευτυχισμένα,
λες και θα γίνεται γιορτή.

Το χέρι μου θ’ αγγίξεις,
και θα χαθούνε τα παλιά,
θα μείνει η ελπίδα,
μαζί μας συντροφιά.

Θα ν’ η όψη σου περήφανη,
καθώς θα με κοιτάς,
απ’ την πρώτη μας στιγμή,
έτσι απλά θα μ’ αγαπάς.

Δεν θα θέλω να ξημερώσει εκείνη η νύχτα,
που κοντά σου θα ‘μαι,
μα σαν χωρίσουμε, με τη σκέψη σου,
θα γλυκοκοιμάμαι.

Θα ναι έρωτας αληθινός,
θα μοιάζει με παντοτινή λιακάδα,
στου μυαλού τα μονοπάτια,
δεν θα υπάρχουν πια σκοτάδια.

Θα ‘ρθεις με μια ντροπή,
γλυκιά στο πρόσωπό σου,
να μοιραστείς τη νιότη σου,
και κάθε τι δικό σου.

Και όταν θα σου κρατώ το χέρι,
θα ναι σαν στην ψυχή μου να σε πηγαίνω,
εκεί που άλλες αγάπες,
έπαψα από καιρό να οδεύω.

Θα είναι τα βήματά μας,
μεθυσμένα φιλιά,
στης θάλασσας την άμμο,
τα πόδια μας γυμνά.

Και η αγκαλιά σου θα ν’ η ίδια η ευτυχία,
που κάθε άνθρωπος θα ζηλέψει,
θα επιθυμεί βαθιά,
κάτι από εμάς να κλέψει!

Το ποίημα αντλείται από το βιβλίο » Στα άδυτα του πόνου και της ψυχής» από τις Εκδόσεις Παρασκήνιο.

«Στα άδυτα του πόνου και της ψυχής»

Μια προσέγγιση « Στα άδυτα του πόνου της ψυχής» αποτελεί η μελέτη της Πρώτης ποιητικής συλλογής της Νεφέλης Ανδριανού από τις εκδόσεις «Παρασκήνιο». Η νεαρή ποιήτρια γεννήθηκε στην Πρέβεζα και ζει μόνιμα στην Αθήνα. Σπούδασε Φωτογραφία και μουσική, αλλά ασχολείται επιδεικνύοντας εξαιρετικό ζήλο με τη δημιουργική έκφραση μέσω της γραφής.

Μελετώντας προσεκτικά ο αναγνώστης ανακαλύπτει τις ανησυχίες και ταυτόχρονα τις ευαισθησίες του συναισθηματικού κόσμου της ποιήτριας. Με το τρυφερό αισθητήριο της ηλικίας της εστιάζει σε θέματα που συγκινούν όπως στον έρωτα και κυρίως στον ανεκπλήρωτο, στην ομορφιά της φύσης, στη ζωή, στην απώλεια αγαπημένου προσώπου. Ο λυρισμός είναι το κυρίαρχο στοιχείο στην ποίησή της. Ο τρόπος που πραγματεύεται τα ανωτέρω συγκινεί ιδιαίτερα. Άλλωστε αυτά τα ίδια καθώς και η παιδική ευαισθησία αφορούν ανθρώπους κάθε ηλικίας, εφόσον η ίδια η ζωή μαρτυρεί ότι όλοι κάπου μέσα τους έχουν «κρυμμένη» αυτή την παιδική ευαισθησία.

Με έκπληξη και ανακούφιση – και δίκαια θα έλεγε κάποιος- ο αναγνώστης μελετώντας και εμβαθύνοντας στα ποιήματα αποκαλύπτει πλευρές και απόκρυφα του ίδιου του του εαυτού του δοσμένα από τη Νεφέλη Ανδριανού με τον πιο τρυφερό, άμεσο και γλυκό τρόπο. Η νοσταλγία, η θλίψη αλλά και η ανησυχία που «αναδύονται» από το έργο θέτουν το αναγνωστικό κοινό σε εγρήγορση σχετικά με την ευαισθησία που σπανίζει στην εποχή μα, αλλά όμως υπάρχει…

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments