9926535_origΤο ανεπαίσθητο κύλισμα του χρόνου, το ανεπαίσθητο χάσιμο του χρόνου, αποτελεί το κυριότερο ίσως κριτήριο της αγάπης και του ενδιαφέροντος που νιώθουμε για ένα πρόσωπο, όταν είμαστε ή δεν είμαστε μαζί του.

Όταν βρισκόμαστε μαζί του και το πέρασμα της ώρας μακριά από τις δικές μας ασχολίες δεν μας φέρνει άγχος, αλλά αντίθετα μας ευχαριστεί και δεν μας νοιάζει αν φεύγει ή δεν φεύγει ο χρόνος, αν μένουν ή δεν μένουν οι δουλειές μας πίσω, αν καταπατούνται ή όχι οι διάφορες προθεσμίες, που τώρα θαρρείς έχουν όλες παραμερίσει και μας δείχνουν ότι μπορούν μια χαρά να αναβληθούν ή και να μη γίνουν — δεν χάλασε ο κόσμος, βρε αδελφέ! — όλα αυτά είναι ισχυρές ενδείξεις, αποδείξεις μάλλον, της μεγάλης καταλληλότητας του προσώπου αυτού για μας. Καταλληλότητας όχι μονάχα ερωτικής – δεν λέγω – αλλά καταλληλότητας του όλου προσώπου.

Και μπορείς τότε να αναστείλεις τις δουλειές σου και τις συναναστροφές σου και τις συνέπειές σου και τις προβολές σου και τις δόξες σου, όχι για μέρες ή για μήνες μονάχα μα και για χρόνια ολόκληρα.

Γιώργος Ιωάννου «Καταπακτή»

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments