Εσύ που τόσο λεύτερα κοιτάς την εξουσία και φυσικά
τη συλλαμβάνεις και με μαγευτικούς τρόπους
την επιστρέφεις σε μας καλέ μου γλυκιέ εξουσιαστή
στο κρεβάτι μου έλα μια βραδιά το νεκρικό τραγούδι
να σου τραγουδήσω και μόλις στα σπλάχνα μου φτάσεις
ένα μαχαίρι να σου καρφώσω στα πλευρά και να προλάβω
να σου πω πόσο λίγο σε χρειάζομαι – σας χρειαζόμαστε
όλους εσάς και σαν εσάς
αύριο στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων θα διαβάσουν
θύτης και θύμα σφιχτά αγκαλιασμένοι σχεδόν
συμφιλιωμένοι
και το συμβολικό νόημα θα πάρουν άλλη μια φορά
σαν μοναδικό στοιχείο από μια ολόκληρη τραγική αλήθεια

Μαρία Πανούτσου​
από την ποιητική συλλογή «Καλέσματα»

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments