Ονομάζομαι Κριστίν Λαγκάρντ, Christine Madeleine Odette Lagarde. Θα σας εκμυστηρευτώ αυτά που μου λέει ο άλλος μου εαυτός μερικές στιγμές της ζωής μου, όταν γίνομαι ένας απλός σκεπτόμενος άνθρωπος. Συνήθως, αυτό συμβαίνει τις ώρες που κοιμάμαι και έπειτα ξυπνάω ιδρωμένη με βαριά ανάσα, ζητώντας συνήθως ένα ποτήρι νερό.

Γεννήθηκα το 1956 και φυσικά είχα, όπως όλα τα παιδιά της πατρίδας μου, φιλοδοξίες.

Μη μου πείτε για το Μάη του 1968 γιατί τότε ήμουν μόλις 12 χρονών και δε καταλάβαινα πολλά πράγματα. Σήμερα, φυσικά μετά από πολλές προσπάθειες, πήρα τη θέση του πρώτου τη τάξη στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ξέρετε, είναι δύσκολη υπόθεση. Αυτός ο οργανισμός μόνο με τα ευεργετικά έργα των ιεραποστολικών ταγμάτων και της καθολικής εκκλησίας μπορούν να συγκριθούν. Εκείνοι προσπαθούσαν να εκπολιτίσουν βάρβαρους λαούς και να τους κάνουν χριστιανούς δίνοντας μερικές φορές κανένα ψίχουλο, εμείς από τη πλευρά μας προσπαθούμε να εκπολιτίσουμε στους όρους της «οικονομίας» δίνοντας ψίχουλα, αφού τους έχουμε πάρει τα πάντα. Αυτό τον καιρό δε κοιμάμαι καλά. Σκέφτομαι αυτούς τους γελοίους και τεμπέληδες Έλληνες που φοροδιαφεύγουν, που με τη συμπεριφορά τους θα καταστρέψουν όλο αυτό το οικοδόμημα που με τόσο ιδρώτα προσπάθησαν να φτιάξουν οι τραπεζίτες μας και οι καπιταλίστες μας. Επίσης, στεναχωριέμαι για τους υποτελείς υπαλλήλους μας στην Ελλάδα που προσπαθούν να συνετίσουν αυτό το λαό. Χάλια τα έκαναν χάλια!! Μα κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του Πασοκ δε τηρήσατε το βασικό κανόνα. Όταν βάζουμε σε λιτότητα το λαό δείχνουμε ότι είμαστε κι εμείς οι ίδιοι σε λιτότητα. Εσείς, με την υπεροψία σας για να ευχαριστήσετε τα αφεντικά σας, κάνατε αυτό που δεν έκαναν αυτοί που αποκαλείτε προγόνους σας. Δώσατε «γη και ύδωρ». Είπαμε να μας υπηρετούν οι κυβερνήσεις αλλά αυτοί στην Ελλάδα μερικές φορές έχουν ξεπεράσει ακόμα και τους πιο σκληροπυρηνικούς μέσα στο ΔΝΤ.
Ξυπνάω τα βράδια ανήσυχη. Δεν περίμενα αναλαμβάνοντας αυτή τη θέση, που τη θεωρούσα παιχνιδάκι (μιας και έχω περάσει από τόσους κυβερνητικούς θώκους στη Γαλλία), να συναντήσω ένα μεγάλο εμπόδιο από τους αχάριστους Έλληνες.

Η δήλωση που έκανα ότι σκέφτομαι τα παιδιά στο Νίγηρα και ότι οι Έλληνες φοροδιαφεύγουν δε ξέρω πως βγήκε από το στόμα μου…

Είναι όμορφα από το μπαλκόνι, βλέπω όλη τη πόλη. Μόλις ήρθε η καμαριέρα με το πρωινό… καμαριέρα είπα; Αχ καημένε Στρος, δε πρόσεχες καθόλου.

Λοιπόν που είχα μείνει… Μμμμ υπέροχο το ζεστό ψωμί και το φρέσκο βούτυρο.

Σε λίγο θα έρθει και η μασέρ όπως και η κυρία που θα μου κάνει πεντικιούρ.

Εντάξει, έκανα ένα παραλληλισμό των Ελλήνων ότι περνούν ζωή καλή με τα δανεικά τα δικά μας και αντί να είναι αχάριστοι θα έπρεπε να κοιτούν και τα παιδιά της Αφρικής που δεν έχουν ένα θρανίο, δεν έχουν πρόσβαση σε νερό.

Όμως οι επικοινωνιολόγοι μας αυτό με συμβούλεψαν. (Κοίτα, μου είπαν, οι Έλληνες μπορούν να ζήσουν με στερήσεις αλλά δε μπορούν χωρίς περηφάνια. Από τη στιγμή που πάνε να σηκώσουν κεφάλι και να ξυπνήσουν και τους άλλους, κάνε μια δήλωση για να τους προκαλέσεις σύγχυση).

Αχ, τι όμορφα που είναι η θέα από το διαμέρισμα που μου πληρώνει το Δ.Ν.Τ.

Εξάλλου είναι γνωστό ότι οι Έλληνες θα ήταν οι τελευταίοι που έπρεπε να νιώθουν τύψεις. Δεν έφτιαξαν εκείνοι τη Λεγεώνα των Ξένων!! Μια Λεγεώνα που υπηρέτησε τους αποικιοκρατικούς στόχους της Γαλλίας.

Πως τσιμπάνε έτσι εύκολα οι Έλληνες χαχα!! Φανταστείτε κιόλας να ήταν δική τους η Λεγεώνα και να διέταζαν εκείνοι τις σφαγές στη Μαδαγασκάρη, την Αλγερία και φυσικά την Ινδοκίνα!!

Τώρα τι να έκανα κι εγώ η χριστιανή; Έπρεπε κάπως να βοηθήσω τους πιστούς μας φίλους στην Ελλάδα, το Κύριο Αντώνη Σαμαρά και το Κύριο Βενιζέλο. Δεν έπρεπε να τους κάνω για λίγο λιοντάρια που θα αρχίσουν να βρυχούνται; Να τους δώσω λίγο χώρο για να υψώσουν τη τρεμάμενη φωνούλα τους; Εμείς στο ΔΝΤ δεν είμαστε αχάριστοι, όσο μας διαβεβαιώνουν οι φίλοι μας ότι τιμούν την υπογραφή τους, τόσο με τη σειρά μας θα τους δίνουμε από ένα ρόλο για εσωτερική κατανάλωση. Οπότε μη θυμώνετε αγαπημένοι μου έλληνες. Δε τα πίστευα αυτά που έλεγα, σας εξηγώ ποιος ήταν ο σκοπός μου. Δεν είμαι κουτή να θέλω να ανοίξω πόλεμο μαζί σας. Γιατί τότε θα αρχίζατε να μου λέτε για τον Αντισημιτισμό στην υπόθεση Ντρέιφους για τη καταδίκη του Εμίλ Ζολά σε ένα χρόνο φυλακή επειδή μίλαγε τη γλώσσα της αλήθειας και ξέρω αν ανοίξετε το στόμα σας δε θα σταματάτε. Ξέρω ότι η αντίσταση η δική σας στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ήταν τεράστια, ξέρω ότι δώσατε τους περισσότερους νεκρούς μετά την τότε Σοβιετική Ένωση, ενώ η δική μας κυβέρνηση παραδόθηκε με κατεβασμένα χέρια. Δεν είμαι αδιάβαστη δεν έφτασα τυχαία σε αυτή τη θέση. Πρέπει να φύγω… σε λίγο έχω συνεδρίαση δε θα σας πω περισσότερα, αυτή η κρίση που με πιάνει μερικές φορές, να δίνω μάχη με τον άλλο μου εαυτό πρέπει κάποτε να σταματήσει, γιατί ίσως μου στοιχίσει τη θέση μου.

Θα σας πω μερικές κουβέντες ακόμα. Μας συμφέρει στο πρόσωπο το δικό μου να τα βάλετε με το Γαλλικό Λαό, όπως στα πρόσωπα αυτών που κυβέρνησαν τη χώρα σας έχουμε βάλει εσάς και τη κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών λαών να τα βάζουν μαζί σας. Έτσι είναι η πολιτική ο καθένας κοιτάζει το συμφέρον του και αυτό που υπηρετεί και εξυπηρετεί. Και εμάς δε μας αρέσει να έχουν οι λαοί κοινούς στόχους. Ούτε θέλουμε να ανακαλύπτουν ότι δεν έχουν διαφορές. Η επιλογή του Νίγηρα δεν ήταν όμως και τυχαία. Θεέ μου τι λέω; πρέπει να σταματήσω να μιλάω δε πρέπει σταμάτα Christine…

θα σου βγει σε κακό στο τέλος…

Λίγο νερό θέλω λίγο νερό ίδρωσα.

Που είχα μείνει; ναι, η επιλογή του Νίγηρα δεν ήταν και τελείως τυχαία. Θα θυμάστε, όσοι θυμάστε, τη βύθιση του πλοίου της greenpeace « Rainbow warrior» στις 10.7.1985 στα ανοιχτά της Νέας Ζηλανδίας. Πήγαν να εμποδίσουν τις πυρηνικές δοκιμές της χώρας μου και ο πρόεδρος Μιτεράν έδωσε εντολή στις μυστικές υπηρεσίες μας να το βυθίσουν όπως και έγινε. Λοιπόν η στεναχώρια μου για το Νίγηρα φυσικά και είναι θεατρική. Στις 4.5.2009 στο ταλαιπωρημένο Νίγηρα εκεί που πεθαίνουν τα παιδιά και η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμιά μα καμιά αξία, (και φυσικά δεν ευθύνεται ο Ελληνικός λαός γι αυτό), φτιάχτηκε ένα εργοστάσιο εξόρυξης ουρανίου στα βόρεια της χώρας, το οποίο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στο πλανήτη.

Στο Νίγηρα υπάρχει μια μεγάλη αμμώδης έκταση κομμάτι της Σαχάρας που τη λένε «τενερε» στη γλώσσα των Τουαρέγκ και σημαίνει «Το απόλυτο τίποτα».

Αυτή η φράση εκφράζει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα σήμερα. Και εκφράζει και αυτούς που ασκούν τη πολιτική του. Απόλυτο τίποτα.

Νιώθω καλύτερα τώρα που τα είπα… ελπίζω να μείνουν μέσα στο διαμέρισμα και να μη βγουν παραέξω… με περιμένει η θωρακισμένη λιμουζίνα πρέπει να φύγω je vous salue !!

Από «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ Christine Madeleine Odette Lagarde»
του Dimis Si-tampoulidis.

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments