Στα 18 μου είχα ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα όπου βρέθηκα πολύ κοντά στον θάνατο. Στην πραγματικότητα μεταφέρθηκα από τη σκηνή του συμβάντος κλινικά νεκρός μέχρι το νοσοκομείο όπου οι γιατροί με επανέφεραν στη ζωή. Τέτοιου είδους εμπειρίες διαμορφώνουν τα πιστεύω των ανθρώπων. Από τότε ωστόσο, τα περισσότερα συμπεράσματα τα έχω αναπτύξει παρατηρώντας την ίδια τη ζωή. Αν γνωρίζω κάτι είναι πως τα ερωτήματα περί ζωής είναι τόσο άγνωστα για εμάς όσο θα ήταν για ένα δέντρο ή για ένα μερμήγκι.

Άνθρωποι που μελετούν τις θρησκείες προσπαθώντας να ενώσουν όλες τις θεωρίες από απαρχής του κόσμου για την ζωή και την συνείδηση καταλήγουν στο ίδιο πράγμα με διαφορετικό τρόπο. Προσπαθούν να τις προσωποποιήσουν παραμερίζοντας ταυτόχρονα τις επιφανειακές παγιδεύσεις. Όλοι τους όμως φαίνεται να μειώνουν το γεγονός πως για την ίδια τη ζωή δεν υπάρχει εξήγηση.

Είναι πιθανό πως όλοι μας συνδεόμαστε σε πνευματικό επίπεδο μ’ έναν τρόπο που συνεχίζεται στο πήγαινε – έλα της ζωής σε διάφορες μορφές. Θεωρώ πως μοιραζόμαστε ένα συλλογικό πνεύμα ή συνείδηση που επεκτείνεται πέρα από μεμονωμένες μορφές ζωής. Κάποιο κομμάτι μας συνδέεται με άλλους ανθρώπους, με άλλα ζώα, φυτά, με τον πλανήτη και το σύμπαν. Δεν πιστεύω πως μπορούμε να το κατανοήσουμε απόλυτα μέσα από κάθε είδους λεκτικό, γραπτό ή πνευματικό μέσο. Πιστεύω όμως πως όλοι το γνωρίζουμε αυτό, ακόμα και αν είναι πέρα από τις συνειδητές μας σκέψεις.

Αν παίζουμε κάποιο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, αυτός είναι το να έχουμε μια υγιή συμβίωση με τις άλλες μορφές ζωής. Εν κατακλείδι, ο καθένας στο τέλος προσπαθεί να βρει την αρμονία. Το να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον λόγο της ύπαρξής μας, μας οδηγεί στη συμπόνοια και στην αγάπη για τους άλλους δίχως όρους και ανταπόδοση. Αυτό εκφράζεται από την κάθε θρησκεία, από τον κάθε προφήτη.

George Lucas, σκηνοθέτης.


Γνωστοί και άγνωστοι άνθρωποι καταθέτουν την άποψή τους και απαντούν στο αιώνιο ερώτημα…«Ποιο είναι το νόημα της ζωής;»

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments