© Zhana Viel

Η γέφυρα των λέξεων – Stanislava Gavrilovic

Καθρεύτης είσαι
Των δικών μου σκέψεων,
Ποίημα με αφάνταστους σφυγμούς
Στον καρπό της ουτοπίας

Στη δική σου φωνή
Ακούω το θρόισμα
Όλων των ξεχασμένων
Δεντροστοιχιών.

Σου αρέσει να σιωπάς,
Πουλί μου χαρούμενο,
Επειδή με τη σιωπή μιλάς
Με τα άστρα.
Γίνεσαι ποίημα τότε,
Που υπερίπταται,
Δυνατό,
Στους αιώνες.

Μ’ αρέσει
Όταν σιωπηλά βαδίζουμε
Ανάμεσα
Στις ειπωμένες λέξεις.
Επειδή τότε
Είμαστε ψυχές,
Πλάσματα εκτός χρόνου,
Κτίστες που η γέφυρά τους από λέξεις
Τον γκρεμισμένο αιώνα θα ενώσει
Στην ακτή των ονείρων
Των ποιητών.

Διαβάστε επίσης:

Μοιραστείτε το:

Comments